Malowanie starych elewacji przy użyciu standardowych technik oraz za pomocą agragatu hydrodynamicznego to jedna z topowych pozycji będących w naszej ofercie. Stosowanie farb nabiera nowego znaczenia biorąc pod uwagę problemy związane z rozwojem glonów i grzybów na elewacji docieplonej ETICS (bezspoinowy system docieplania). Przy doborze farby należy zwrócić uwagę, iż powinna ona posiadać wysoką paroprzepuszczalność przy stosunkowo niskiej nasiąkliwości powłoki. Stosowanie farb elewacyjnych zwiększa odporność tynku na czynniki atmosferyczne oraz poprawia jego estetykę. Tynki akrylowe, akrylowo-silikonowe i silikonowe nie wymagają malowania

Specyfikacje farb z przeznaczeniem do malowania elewacji:

W sprzedaży jest kilka rodzajów farb przeznaczonych do ozdoby i ochrony elewacji. Różnią się one właściwościami oraz dostępnością kolorów. Podstawowymi cechami farby elewacyjnej są:

• Wodoszczelność – powłoka z farby ma zabezpieczać ścianę przed nadmiarem wilgoci. Chłonność farby musi być mała, w przeciwnym razie elewacja będzie podatna na zabrudzenia. Współczynnik nasiąkliwości powierzchniowej informuje o tym jaką chłonność ma farba, więc jeśli jego wartość wynosi około 0,05 kg/m2h0,5 to farba tworząca powłokę ma małą nasiąkliwość. Im niższa wartość współczynnika, tym powłoka posiada większą odporność na wodę.

• Zawartość spoiwa – są to zazwyczaj żywice syntetyczne – akrylowe, silikonowe, winylowe, ale również potasowe szkło wodne, cement lub wapno. Im więcej spoiwa, tym farba elewacyjna ma wyższą jakość.

• Paroprzepuszczalność – określana jest na kilka sposobów. Najczęściej stosuje się odczyt ilości gramów wody przenikających w ciągu doby przez powierzchnię 1m2. Im więcej wody się przedostanie tym bardziej paroprzepuszczalna jest dana farba. 130g/m2/24h – to wartość odpowiednia dla farby o wysokiej przepuszczalności pary wodnej. Współczynnik SD (zastępczy opór dyfuzyjny) informuje nas o poziomie paroprzepuszczalności. Im mniejsza jego wartość, tym jest ona wyższa (farby najwyższej jakości osiągają SD = 0,05 – 0,11m). W opisach technicznych farby można znaleźć współczynnik oporu dyfuzyjnego µ. Gdy jego wartość zbliżona jest do 1400-1500 to znak, że farba ma dużą paroprzepuszczalność.

Podział farb elewacyjnych przedstawia się następująco:

Farby akrylowe
– Najpopularniejsze wśród farb elewacyjnych
– Mogą mieć bardzo intensywne kolory
– Tworzą elastyczne powłoki, odporne na pękanie i łuszczenie
– Farby zawierające większą ilość żywicy akrylowej są nazywane farbami lateksowymi. Tworzą wyjątkowo szczelne i elastyczne powłoki oraz są bardzo odporne na szorowanie.
– Farby akrylowe mogą mieć tendencje do porastania glonami, lecz istnieje specjalny rodzaj farb akrylowych odpornych na agresję biologiczną
– Elektryzują się przez co mogą przyciągać kurz, lecz łatwo się je czyści.

Farby silikonowe
– Są hydrofobowe, co oznacza że nie wchłaniają wody deszczowej. Potocznie są nazywane samoczyszczącymi.
– Zachowują paroprzepuszczalność (pozwalają murom oddychać) pomimo tego, że posiadają właściwości hydrofobowe
– Świetna przyczepność do podłoża
– Są odporne na mróz i zmiany temperatury
– Nie elektryzują się (samooczyszczanie z kurzu)
– Na rynku są dostępne farby silikonowe o właściwościach perlących oraz o właściwościach odpornych na agresję biologiczną
– Tworzą mniej elastyczną powłokę niż farby akrylowe i nie są tak odporne na szorowanie
– Mogą posiadać bardzo intensywne kolory, ale te najintensywniejsze są bardziej podatne na płowienie

Farby silikatowe
– Odporne na wilgoć
– Posiadają wysoką paroprzepuszczalność
– Nie elektryzują się w skutek czego są odporne na zabrudzenia
– Bardzo mocno wiążą się z podłożem
– Nie można nimi malować podłoży organicznych
–Mają ograniczoną gamę kolorystyczną, która po pierwszym roku może stracić nieco na intensywności.

W przypadku zniszczonych fasad oferujemy prace renowacyjne, o których więcej przeczytają Państwo TU.